போதகர் மேசையிலிருந்து

கொலம்பியா நிலநடுக்கம்!

செய்தியை வாசித்தபோது என் உடல் நடுங்கியது. ஆகஸ்ட் 10, திங்கட்கிழமை காலை, மேற்கு கொலம்பியாவை 7.4 அளவுள்ள நிலநடுக்கம் உலுக்கியது. செவ்வாய்க்கிழமை காலை (ஆஸ்திரேலியாவில்) நிலவரப்படி 111 உயிர்களை இழந்ததாக அரசாங்கக் குறிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன; ஆயிரத்து அறுநூறுக்கும் மேற்பட்ட கட்டடங்கள் சேதமடைந்துள்ளன. கடந்த பத்து வருடங்களில் அந்நாட்டில் பதிவான மிகப் பெரிய நிலநடுக்கம் இதுவே.

லிஃப்டை விட்டு வெளியே வந்தவுடன் கட்டடம் அசைக்கப்படுவதை உணர்ந்ததாக ஒருவர் தெரிவிக்கிறார். அதன்பின்பு அவர் பார்த்ததெல்லாம் கீழே விழுந்து கொண்டிருந்தவைகளே; பூமி பிளக்கிற சத்தத்தையே தான் கேட்டதாகவும் அவர் குறிப்பிடுகிறார். எல்லாமே ஏறக்குறைய ஐம்பது விநாடிகள்தான் இருந்தது — ஆனால் அந்த அனுபவம் நித்தியத்தைப் போல் இருந்ததாக அவர் சொல்லுகிறார்.

உங்கள் மனதில் என்ன உணர்ந்தீர்கள்?

என்னுடைய அருமையான நண்பர்களே, நீங்கள் கொலம்பியா நிலநடுக்கச் செய்தியைத் தொலைக்காட்சியில் கண்ட, அல்லது செய்திகளில் வாசித்த தருணத்தில் உங்கள் மனதில் என்ன உணர்ந்தீர்கள்? உங்களுடைய உணர்வுகள் உங்களுக்குச் சங்கடத்தைக் கொடுத்தனவா? அல்லது, உலகில் எங்கோ ஒரு மூலையில் நடந்த நிகழ்வு என்று கடந்து போக முடிந்ததா?

அநேக நேரங்களில் நாம் அப்படி எண்ணித்தான் கடந்து போகிறோம். அப்படிப்பட்ட நிகழ்வுகள் நமக்கு அருகில் நடக்கும்போது வேறுவிதமாக நம்மால் உணர முடிகிறது; தப்பித்து விட்டோம் என்று நிம்மதிப் பெருமூச்சு விடலாம், அல்லது ஒருவிதமான பயம் நம்மைப் பிடித்துக் கொள்ளலாம்.

இந்த இரண்டு பதில்களுமே — உதாசீனமும் பயமும் — கிறிஸ்துவின் சீஷனுக்கு உரியவை அல்ல. இந்த வாரச் செய்தியில் உங்களைத் திடப்படுத்த விரும்புகிறேன்: நாம் பயம் கொள்ளத் தேவையில்லை. "நீங்கள் சொல்வதைத் தெரிந்துதான் சொல்லுகிறீர்களா?" என்று நீங்கள் கேட்பது எனக்குத் தெரிகிறது. வேதத்தின் வார்த்தையை வையுங்கள்.

கர்த்தர் இதை முன்னறிவித்தார்

மத்தேயு 24:6–8

⁶ யுத்தங்களையும் யுத்தங்களின் செய்திகளையும் கேள்விப்படுவீர்கள்; கலங்காதபடி எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; இவைகளெல்லாம் சம்பவிக்கவேண்டியதே; ஆனாலும், முடிவு உடனே வராது.

⁷ ஜனத்துக்கு விரோதமாய் ஜனமும், ராஜ்யத்துக்கு விரோதமாய் ராஜ்யமும் எழும்பும்; பஞ்சங்களும், கொள்ளைநோய்களும், பூமியதிர்ச்சிகளும் பல இடங்களில் உண்டாகும்.

⁸ இவைகளெல்லாம் வேதனைகளுக்கு ஆரம்பம்.

இங்கே கவனியுங்கள். கர்த்தர் இந்தச் செய்திகளை மறைக்கவில்லை; முன்கூட்டியே சொல்லிவிட்டார். ஏன்? நாம் கலங்காதிருக்கும்படி. தேவன் ஏற்கெனவே சொன்னது நடக்கிறது.

இன்னும் ஒரு வார்த்தை — "வேதனைகளுக்கு ஆரம்பம்" (v.8). இது பிரசவ வேதனையைக் குறிக்கும் சொல். பிரசவ வேதனை மரணத்தின் அடையாளம் அல்ல; பிறப்பின் அடையாளம். உலகம் அசைகிறது, ஆனால் அது முடிவை நோக்கி அல்ல — புதிய சிருஷ்டியை நோக்கி.

இது அவர்கள்மேல் வந்த நியாயத்தீர்ப்பா?

இல்லை. இந்தக் கேள்வியை இயேசுவே ஒருமுறை நேரடியாக எதிர்கொண்டார். சீலோவாமிலே கோபுரம் விழுந்து பதினெட்டுப் பேரைக் கொன்றபோது, "எருசலேமில் குடியிருந்த மனுஷர் எல்லாரிலும் அவர்கள் குற்றவாளிகளாயிருந்தார்கள் என்று நினைக்கிறீர்களோ? அல்லவென்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்" (லூக்கா 13:4–5) என்று அவர் பதிலளித்தார்.

ஆகவே கொலம்பியாவின்மேல் விரல் நீட்ட நமக்கு உரிமை இல்லை. மாறாக, அந்த விரல் நம்மையே திருப்பிக் காட்டுகிறது: "நீங்கள் மனந்திரும்பாமற்போனால்..." ஒவ்வொரு துயரச் செய்தியும் ஒரு தீர்ப்பு அல்ல; அது ஒரு அழைப்பு.

அசைகிற பூமி, அசையாத தேவன்

சங்கீதம் 46:1–2

¹ தேவன் நமக்கு அடைக்கலமும் பலமும், ஆபத்துக்காலத்தில் அனுகூலமான துணையுமானவர்.

² ஆகையால் பூமி நிலைமாறினாலும், மலைகள் நடுச்சமுத்திரத்தில் சாய்ந்துபோனாலும், நாம் பயப்படோம்.

சங்கீதக்காரன் "பூமி நிலைமாறாது" என்று சொல்லவில்லை. பூமி நிலைமாறும் என்பதை அவன் ஒப்புக்கொள்கிறான். ஆனாலும் "நாம் பயப்படோம்" என்கிறான். ஏன்? அசைகிற பூமியின்மேல் அவன் நிற்கவில்லை; அசையாத தேவனின்மேல் நிற்கிறான்.

எபிரெயர் நிருபம் இதை இன்னும் தெளிவாக்குகிறது. "இன்னும் ஒருதரம் நான் பூமியை மாத்திரமல்ல, வானத்தையும் அசையப்பண்ணுவேன்" (எபி. 12:26). அசைக்கப்படக்கூடிய எல்லாம் ஒருநாள் அசைக்கப்படும் — கட்டடங்கள், பொருளாதாரங்கள், அரசாங்கங்கள், நம் திட்டங்கள். ஆனால் அதன் நோக்கம் என்ன? "அசைக்கப்படாதவைகள் நிலைத்திருக்கும்படிக்கே" (v.27).

"ஆதலால், அசைவில்லாத ராஜ்யத்தைப் பெறுகிறவர்களாகிய நாம் ... கிருபையைப் பற்றிக்கொள்ளக்கடவோம்." (எபிரெயர் 12:28)

பிரியமானவர்களே — நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிற ராஜ்யம் அசைவில்லாதது. நிலநடுக்கத்தால் விழக்கூடியது அல்ல. அதனால்தான் நாம் பயப்பட வேண்டியதில்லை.

அப்படியானால் நாம் என்ன செய்வோம்?

• பயத்திற்குப் பதிலாகத் திடன் கொள்ளுங்கள்."நீ பயப்படாதே, நான் உன்னுடனே இருக்கிறேன்" (ஏசாயா 41:10). பயம் நம்மைச் சுருக்குகிறது; விசுவாசம் நம்மை நிமிர்த்துகிறது.
• உதாசீனத்திற்குப் பதிலாக இரக்கம் காட்டுங்கள்."அழுகிறவர்களுடனே அழுங்கள்" (ரோமர் 12:15). கொலம்பியாவின் குடும்பங்களுக்காக ஜெபியுங்கள் — இடிபாடுகளுக்குள் தேடுகிற மீட்புப் படையினருக்காக, குழந்தைகளை இழந்த தாய்மார்களுக்காக, அந்த நாட்டின் சபைகளுக்காக. உங்கள் வீட்டு ஜெபத்தில் இந்த வாரம் அவர்களுக்கு ஓர் இடம் கொடுங்கள்.
• ஆயத்தமாயிருங்கள். ஐம்பது விநாடிகள் — அந்த மனிதனுக்கு நித்தியமாக இருந்தது. உண்மையில் நம் ஒவ்வொருவருடைய வாழ்க்கையும் அவ்வளவு குறுகியதே (யாக்கோபு 4:14). கர்த்தர் இச்செய்திகளை நமக்குச் சொன்னது நம்மைப் பயமுறுத்த அல்ல — நம்மை விழிப்பாயிருக்கச் செய்யவே.

கிறிஸ்துவுக்குள் உங்கள்,

போதகர் வெஸ்லின்

Ps. ஜெயகரன் வெஸ்லின் (Jeyakaran Weslyn)

Senior Pastor, Vaarthai Evangelical Church Inc