கண்ணுக்குத் தெரியாத காயங்கள்

Photo: Wikipedia

உலகையே உலுக்கிய செப்டம்பர் 11 தாக்குதல்கள் நடந்து, இந்த செப்டம்பர் 11 அன்று 25 ஆண்டுகள் நிறைவடைகின்றன என்பதை நம்பவே கடினமாக இருக்கிறது. நியூயார்க் இதழில் எழுதிய பத்திரிகையாளர் லூகஸ் ஐ. ஆல்பர்ட், முன்னாள் சக ஊழியர் ஒருவரின் மின்னஞ்சல் தனது வாழ்க்கையைத் திரும்பிப் பார்க்க வைத்ததைப் பகிர்ந்துகொள்கிறார். இருவரும் தாக்குதல் நடந்த இடத்தில் பணியாற்றியவர்கள். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இருவருக்கும் தைராய்டு புற்றுநோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. அங்கு சுவாசித்த நச்சுக் காற்றுக்கும் நோய்க்கும் தொடர்பு இருக்கலாம் என்ற நண்பரின் சந்தேகம், அந்தத் தாக்குதல் தன்னையும் அறியாத விதத்தில் பாதித்திருக்கக்கூடும் என்பதை அவருக்கு உணர்த்தியது.

செய்திகள் வேறு நிகழ்வுகளுக்குச் சென்றுவிட்டன. ஆனால், வேதனை தொடர்ந்துகொண்டிருந்தது.

அதைப் போலவே நம்மைச் சுற்றியிருப்பவர்களும் நாம் காணாத காயங்களைச் சுமந்துகொண்டிருக்கலாம். ஒரு புன்னகைக்குப் பின்னால் இன்னும் வலிக்கும் இழப்பு இருக்கலாம். நோயைப் பற்றிய பயம் இருக்கலாம். யாரிடமும் சொல்ல முடியாத குடும்பப் போராட்டம் இருக்கலாம்.

காலம் கடந்துவிட்டது என்பதால், காயம் ஆறிவிட்டது என்று நினைக்க வேண்டாம்.

“இருதயம் நொறுங்குண்டவர்களைக் குணமாக்குகிறார், அவர்களுடைய காயங்களைக் கட்டுகிறார்.”

— சங்கீதம் 147:3

மற்றவர்கள் கவனிக்காத வேதனையையும் தேவன் காண்கிறார். நம் வலியை அவரிடம் மறைக்க வேண்டியதில்லை. எல்லாவற்றிலிருந்தும் மீண்டுவிட்டதுபோல் நடிக்கவும் வேண்டியதில்லை. நொறுங்கிய இருதயத்தோடும் அவரை அணுகலாம்.

அவருடைய சபையாக, நாமும் அந்த அன்பையும் அக்கறையையும் வெளிப்படுத்த அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் நம்மிடம் பதில் இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், நாம் அப்படிப்பட்டவர்களை அடையாளம் காணும்போது, அவர்களுக்குச் செவிகொடுக்கலாம்; ஜெபிக்கலாம்; தொடர்ந்து துணையாக இருக்கலாம். “இப்போது எப்படி இருக்கிறீர்கள்? சமாளிக்க முடிகிறதா?” என்ற அன்பான விசாரிப்புகூட, ஒருவர் தன் பாரத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ள வழிகளைத் திறந்து கொடுக்கும்.

இந்த வாரம், மற்றவர்கள் விசாரிக்க மறந்துபோன ஒருவரைத் தொடர்புகொள்ளுங்கள். அவர்கள் இன்னும் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள், அன்புகூரப்படுகிறார்கள் என்பதை உணர்த்துங்கள்.

ஆண்டவரே, அமைதியாக வேதனையைச் சுமப்பவர்களை அடையாளம் காண எங்களுக்கு உதவும். பொறுமையோடு செவிகொடுக்கவும், மாறாத அன்போடு அவர்களுக்குத் துணையாக இருக்கவும் எங்களுக்குக் கற்றுத்தாரும். ஆமென்.